சென்னை ராயப்பேட்டையில் மேன்சன் நடத்தும் தேவா (ரஜினிகாந்த்), தனது நெருங்கிய நண்பன் ராஜசேகர் (சத்யராஜ்) விசாகப்பட்டினத்தில் மரணமடைந்ததாக அறிகிறார். இறுதி அஞ்சலிக்குச் செல்லும் அவர், ராஜசேகரின் மரணம் இயற்கையானதல்ல என்பதை புரிந்து கொள்கிறார். அதன் பின்னால், கடத்தல் மற்றும் பல்வேறு சமூக விரோத செயல்களில் ஈடுபடும் சைமன் (நாகார்ஜுனா) மற்றும் அவரது வலது கை தயாளன் (சவுபின் சாஹிர்) இருப்பது வெளிச்சத்துக்கு வருகிறது. தேவா, அவர்களை எப்படி எதிர்கொள்கிறார்? ராஜசேகருடன் அவருக்குள்ள உறவு என்ன? சைமனுடன் இருக்கும் பழைய கணக்கு என்ன? — என்பதே ‘கூலி’யின் கரு.
இயக்குநர் லோகேஷ் கனகராஜ், தனது முந்தைய படங்களில் இருந்த பாணியைப் போன்று, லாஜிக்கை ஓரமிட்டு, ரசனையான பழைய ஹிட் பாடல்கள், மிரட்டலான சண்டைக் காட்சிகள், பல துணை நடிகர்கள், முன்–பின்னான கதை சொல்லல் போன்ற அனைத்தையும் கலந்த கமர்ஷியல் மசாலாவாக ‘கூலி’யை பரிமாறியுள்ளார்.
ரஜினியின் ஸ்டைலான என்ட்ரி, முதல் காட்சியிலேயே ரசிகர்களை எழுந்து நிற்க வைக்கிறது. ஆரம்பத்தில் பழிவாங்கும் கதை போல் சென்றாலும், இடைவேளைக்கு முன் வேறு குற்றச் சம்பவத்துக்குத் தாவும் திரைக்கதை, சற்று மெதுவாகினாலும் ஆர்வத்தை தக்க வைத்திருக்கிறது. இரண்டாம் பாதியில் வேகம் பிடித்து, இறுக்கமான திரைக்கதை அமைப்பை இயக்குநர் முயற்சித்துள்ளார்.
முதல் பாதியில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் சில கதாபாத்திரங்களுக்கு, பின் பாதியில் வரும் எதிர்பாராத திருப்பங்கள், கதை மீது புதிய சுவை சேர்க்கின்றன. ரஜினி, இந்த வயதிலும் ஆற்றல் மிக்க நடிப்பில் திரையைக் கைப்பற்றுகிறார்; குறிப்பாக சண்டைக் காட்சிகளில் அவரது ஸ்டைல் பளபளக்கிறது. ரஜினி–சத்யராஜ் ‘டீ-ஏஜிங்’ பிளாஷ்பேக் காட்சிகள் ரசிகர்களுக்கு விருந்தாக அமைந்துள்ளன.
சவுபின் சாஹிர், வன்முறையால் நிரம்பிய வில்லன் கதாபாத்திரத்தை நம்பிக்கையுடன் சுமக்கிறார். ரஜினிக்குப் பிறகு அதிக முக்கியத்துவம் கிடைத்துள்ள அவர், அதைப் பூரணமாகப் பயன்படுத்தியுள்ளார். மூன்று மகள்களின் தந்தையாக சத்யராஜ் இயல்பாகப் போற்றப்படுகிறார். நாகார்ஜுனா, சைமனாக ஸ்டைலான நெகட்டிவ் ரோலில் கவர்கிறார். ஸ்ருதி ஹாசன், ப்ரீத்தியாக சிறப்பாகப் பதிந்துள்ளார். உபேந்திரா, ஆமிர் கான் கேமியோ தோற்றங்கள் கதைக்கு பொருத்தமாக இணைந்துள்ளன. சார்லி, கண்ணா ரவி, ரச்சிதா ராம் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்கள் தங்கள் பங்களிப்பைச் சரியாக நிறைவேற்றியுள்ளனர்.
அனிருத் ரவிச்சந்தரின் ‘மோனிகா’ பாடல் திரையரங்கில் விசில் பறக்க வைக்கிறது. பின்னணி இசை, காட்சிகளின் தீவிரத்துடன் ஒன்றிணைகிறது. கிரிஷ் கங்காதரனின் ஒளிப்பதிவு, விசாகப்பட்டினம் துறைமுகம் மற்றும் ரயில் சேஸிங் காட்சிகளில் சிறப்பாக விளங்குகிறது.
ஆனால், படத்தின் முழுவதும் அதிகமான வன்முறை, அடியாட்கள் கொல்லப்படும் காட்சிகள், பிணங்களை எரிப்பது போன்ற காட்சிகள் சிலருக்கு சலிப்பை ஏற்படுத்தலாம். மேலும், புதுமையற்ற திரைக்கதை மற்றும் சில இடங்களில் நீளமான காட்சிகள், தாக்கத்தை குறைக்கின்றன. பிலோமின் ராஜ் படத்தின் எடிட்டிங்கில் இன்னும் கச்சிதத்தைக் கொண்டிருந்தால், படம் மேலும் மாஸ் அனுபவமாக இருந்திருக்கும்.
**முடிவில்**, ரசிகர்கள் எதிர்பார்த்த ரஜினி மாஸ், லோகேஷ் ஸ்டைல், ஆற்றல் மிக்க நடிகர்கள், தொழில்நுட்ப தரம் — இவை அனைத்தும் ‘கூலி’யில் இருக்கின்றன. ஆனால் அதிக வன்முறை மற்றும் திரைக்கதைப் புதுமையின்மை, சில இடங்களில் உற்சாகத்தை குறைக்கிறது. மொத்தத்தில், ரசிகர்களுக்கு ‘சர்க்கரை கலந்த கமர்ஷியல் காபி’ போலச் செல்லக்கூடிய படம்.
